03-10 Millicent

 Vanmorgen zijn we eerst naar het informatie centrum in de stad gegaan. We hadden de camper aan het begin geparkeerd en gingen lopend door de hoofdstraat. Onderweg zagen we weer diverse mooie wandschilderingen. In het informatie centrum kregen we vele buikbare tips. Dus we konden een strijdplan opstellen. Onderweg terug naar de camper zagen we het grand hotel en op de menukaart die buiten hing stond oa Scotch fillet. Dat leek me wel wat. De lunch wordt geserveerd tussen 12.00 uur en 14.00 uur. En je moet hier wel op tijd zijn anders kan je het vergeten. We besloten om onze bontmutsen te laten verwijderen en gingen naar de kapper. Allebei weer lekker geknipt voor € 48. Daarna nog wat muurschilderingen en een muziektent gefotografeerd en toen naar de Tantanoola Caves. Toen we daar naar boven liepen stonden er mensen wild naar ons te gebaren. Het bleek dat daar een slang gezien was. Boven gekomen zagen we de slang ook. Het was volgens de parkwachter een Eastern Brown snake. De oostelijke bruine slang ( Pseudonaja textilis ), vaak aangeduid als de gewone bruine slang , is een soort extreem giftige slang in de familie Elapidae . De soort is inheems in oostelijk en centraal Australië en zuidelijk Nieuw-Guinea .  Het wordt beschouwd als de op één na giftigste landslang ter wereld na de inlandtaipan ( Oxyuranus microlepidotus ) De belangrijkste effecten van zijn gif zijn op het bloedsomloopsysteem  , bloedingen , cardiovasculaire collaps en hartstilstand. Daar waren wij dus ongemerkt langs gelopen. Goed met een aardig groepje gingen we de grot in. 

Op een dag in 1930 was de 16-jarige Boyce Lane bezig met een favoriete bezigheid: konijnen jagen.  De tiener uit Tantanoola dwaalde rond op een lokale plek die Hanging Rocks heet en riep om zijn fret, die verdwenen was terwijl hij een konijn achtervolgde in een klein gat in de kliffen. Na een tijdje ging Boyce naar huis, pakte een fakkel en zijn broer en ging terug naar de kleine opening met de bedoeling zijn verdwaalde huisdier terug te halen. De vinder van de grot: Een foto van de 21-jarige Boyce Lane hangt aan de muur van het informatiecentrum van de grot. ( Geleverd: Tantanoola Caves ) De krant Border Watch uit Mount Gambier meldde destijds dat de tieners zich door het kleine gaatje wurmden, met hun zaklamp in het rond schenen en een rij hangende stalactieten zagen. Dit was de eerste aanwijzing dat er iets ongelooflijks achter lag. Nadat de broers naar huis waren gerend om hun vader George over hun ontdekking te vertellen, kwam een ​​groep mannen later die dag terug om onderzoek te doen, gewapend met touwen, lampen en fakkels.  Wat de mannen zagen, verlicht door het zwakke licht van hun fakkels, was spectaculair. Verborgen onder de rotswand bevond zich een grote grot, waarvan het plafond bedekt was met duizenden hangende stalactieten en de zuilen van de vloer tot het plafond reikten en op bruidstaarten leken. Het was griezelig stil in de grot. De rijkelijk versierde binnenkant was duizenden jaren in ontwikkeling geweest. De formaties waren langzaam millimeter voor millimeter gegroeid door water dat door het dolomiet druppelde. Het nieuws over de ontdekking verspreidde zich door het zuidoosten en de familie Lane besloot de grot tien dagen lang open te stellen voor publiek. Nieuwsgierige bezoekers kwamen in groten getale naar de pittoreske grot onder de kliffen. Ze lieten zich niet afleiden door de kleine opening waardoor ze via een zeildoek door de kliffen naar beneden moesten glijden en met behulp van touwen en ladders naar beneden moesten komen in de grot. 

Wij konden de grot gewoon door een deur betreden maar het spektakel was er niet minder om. Het is niet erg groot maar zeer mooi om te zien. Toen ons bezoek erop zat zijn we teruggegaan naar de camper maar hebben op de terugweg wel onwijs goed op de grond/omgeving gelet. Hierna zijn we nog naar Beachport gereden waar we een scienic route hebben gereden. Ze hebben daar de één na langste jetty ( 770 meter) van Zuid Australië. Toen nog even langs het zoutmeer van Beachport dat 7 maal zouter is dan de zee. Je kunt er lekker dobberen. We hebben genoten van onze extra dag in Millicent. Groetjes.