12 en 13 -09 Exmouth

Donderdag 12 september van Dampier naar Exmouth (556 km)

We verlaten Dampier vroeg in de ochtend. We hebben gisteren de tank volgegooid en dat is maar goed ook want het is nu ontzettend druk bij de pomp.  De route is redelijk saai. Het wordt een beetje spannend als we bij een Nanutarra Roadhouse de tank willen vullen. Dat is niet mogelijk omdat er alleen maar pompen zijn met een te grote nozzel (zeg maar het vul pistool, speciaal om snel te tanken) voor onze tank. We zitten op de helft van onze route en moeten het volgens de berekeningen kunnen halen naar Exmouth. En dat klopt ook. We hebben nog 4 strepen op de meter over als we bij Shell tanken, 10 km voor onze camping. We installeren ons op RAC Exmouth Cape Holiday Park. De camping is heel groot en heeft 2 zwembaden. Water bijvullen is gisteren blijkbaar niet gelukt want de watertank is helemaal leeg. Om de tank te vullen hebben wij niet de juiste aansluiting op de waterslang. Jacco probeert de tank met de emmer te vullen, maar dat lukt niet. Gisteren mochten we geen water op de camping lozen, dus heeft Jacco de knop van de tank dicht gedraaid. Vandaag kan hij hem met geen mogelijkheid open krijgen. Tot overmaat van ramp is ook het luchtbed waar Jacco op ligt kapot gegaan. Niet lek, maar van de 8 afzonderlijke compartimenten zijn twee in het midden samen gegaan en zit er nu een bult in het matras. Dat is geen liggen. Dus halen we het luchtbed weg en kijkt Jacco of hij goed kan slapen op de kussens van de bank. Zo niet, dan gaan we morgen op zoek naar een nieuw luchtbed. Van een van de kastjes is een scharnier losgekomen en de schroefjes zijn helemaal lam. Dat komt vast door de trillingen op de wasbord weg.  Het zit lekker mee allemaal. In de avond eten we bij Whalers en dat is gelukkig een groot succes. Een lekker biertje, een wijntje en heerlijke gerechten. Voor Jacco Eye Fillet en voor mij Tasmaniën Ocean Trout (nog nooit gegeten) met rijst en verse groenten.  

Vrijdag 13 september Exmouth (121 km)

Jacco heeft prima geslapen op ‘het alternatieve bed’. Een nieuw luchtbed is niet nodig. Om 5 uur worden we allebei wakker en hebben het een beetje fris. Even een grote handdoek op het laken en dan slapen we verder. Na het ontbijt gaan we naar Mitre 10, een bouwmarkt bekend van het programma The Block en van Scotty Cam. We kopen langere schroefjes en een knop voor de waterslang. De schroefjes zijn nog niet lang en dik genoeg, daar halen we andere voor. De watertank kan worden gevuld en het deurtje zit goed vast. Wel steken de schroeven er aan de buitenkant uit, maar dat boeit ons niet. 

We besluiten nog een dag langer in Exmouth te blijven. Hier is genoeg te zien en beleven. In de ochtend rijden we een rondje over het schiereiland. Direct zien we een emoe langs de kant van de weg lopen. Dan naar Bundegi Beach. Daar is een helling waar verschillende, grote en kleine boten in het water worden gelaten. Allemaal hebben ze hengels aan boord. Dan door naar de vuurtoren waar we goed uitzicht hebben op bay. In de verte zien we walvissen zwemmen. Na de vuurtoren stoppen we bij het Jurabi turtle centre. Momenteel is daar niets te beleven omdat het buiten het seizoen is. We rijden door naar Cape Range National Park waar we een parkpas voor 5 dagen kopen (goedkoper als 2x een dagpas). Bij het informatiecentrum bekijken we een filmpje over de schildpadden die in grote getallen van eind november tot begin maart hun eieren leggen op het strand bij Jarubi Point. Bij Lake Side rijden we door naar het strand. De zee is prachtig blauw en je kunt hier ook goed snorkelen. Aan het einde van de ochtend rijden we terug naar het stadje, om te lunchen bij Whalers. Daarna terug naar de camping, want de waszak is inmiddels overvol. Om 16.15 uur worden we opgehaald voor een Sunset Whale watch toer. Het is een redelijke grote boot en het gezelschap is niet al te groot, dus ruimte genoeg. Op het boven dek hebben we goed uitzicht over de zee. Links, rechts, voor en achter, overal zien we walvissen in de verte. De ‘hoofdact’ bestaat uit een moeder en haar jong. Moeder zwemt op haar gemak rond en kind springt uit het water, doet de rugslag en slaat met zijn vinnen. Van de schipper leren we dat in deze golf geen kril aanwezig is, wel vis maar dat eet een walvis niet. Het jong krijgt melk van moeder die heel veel afvalt en pas in de wateren van de Antarctische Oceaan weer eet. De populatie walvissen is zowel aan de westkust als aan de oostkust enorm gegroeid. Als de zon onder gaat krijgen we nog een show van een aantal volwassen walvissen die langere tijd met hun vinnen op het water slaan. Een mooie afsluiting van een leuke dag.